Vertrouwen dé succesfactor voor een intensief renovatietraject Rythmeen

“Elke ochtend als ik binnenkom, is het genieten”, vertelt directeur Karin Steghuis van Integraal Kindcentrum De Rythmeen in Bathmen enthousiast. “Er is zoveel rust! Ook de kinderen vinden het hier fijn merk ik.” Het licht, de akoestiek, de open ruimtes en de zachte groentinten: al die ingrediënten dragen bij aan een prettige leer- en werkomgeving.

De grote renovatie was het eerste project uit het uitvoeringsprogramma van het Integraal Huisvestingsplan (IHP). Het was hoognodig tijd om het gedateerde schoolgebouw uit 1972 toekomstbestendig te maken. “Het was hier tochtig, hokkerig en donker”, vat Karin kernachtig samen.

De Rythmeen is genoemd naar een laaggelegen stuk grond naast de Schipbeek (meente) waarop veel riet groeide. Dat riet vindt het team een mooie metafoor. Niet alleen biedt een rietkraag een veilige omgeving om op te groeien. Riet is ook sterk, buigzaam, veerkrachtig en heeft aanpassingsvermogen. Dat zijn vaardigheden die het team kinderen graag wil meegeven voor hun toekomst.
Marc Harmsen van Architecten_Lab vond er inspiratie in voor de ‘looks’ van het gebouw, waarin veel groentinten en hout zijn toegepast. Hij maakte in zijn ontwerp ook volop gebruik van de kwaliteiten van het bestaande gebouw. Want die waren er ook. Zo waren de lokalen bijvoorbeeld mooi hoog en was er in de gangen voldoende ruimte om extra werkplekken te maken.

“Er is geen vierkante meter bijgekomen”, vertelt Marc. “Doordat we een wc-blok konden weghalen en gekozen is voor een andere, slimmere indeling, is het wel veel ruimer geworden.” Hij is blij met het eindresultaat en Architecten_Lab diende dit project dan ook in voor de Deventer Architectuur Prijs.

Zo onderging de school een metamorfose en maakten ‘veel hokjes’ plaats voor open, lichte leerpleinen en flexibele leer- en werkplekken die aan te passen zijn aan veranderingen in de onderwijsorganisatie. Teamleden hebben geen eigen, afgesloten lerarenkamer meer, maar vinden hun werk- en overlegplek op het leerplein tussen de kinderen.

“Een werkgroep heeft namens het team meegedacht over de plannen”, vertelt Karin. “De kinderen hadden een leskeuken als wens en het team had behoefte aan voldoende bergruimte. Die kwamen er. Net als de gewenste uitbreiding van verschillende werkplekken – ook buiten – en een goede akoestiek, een natuurlijke sfeer en een gezond binnenklimaat. Of dat laatste optimaal gelukt is? Het lijkt er wel op. “Komende zomer is de test”, lacht Karin. “Op warme dagen hopen we dat het binnen koel blijft. Voor de renovatie was het hier dan niet te doen in school, zo heet werd het.”

Karin is blij met het eindresultaat, maar kijkt ook positief terug op het renovatieproces. Dat was best bijzonder, want de school draaide ‘gewoon’ door. En dat lukte, door veel flexibiliteit van kinderen, ouders en teamleden en zeker ook van de aannemer.

Karin: “Tijdens de selectiegesprekken hebben we bewust gevraagd naar hoe dat in goede afstemming zou kunnen. We waren heel blij met uitvoerder Carlo, die deed dat heel goed.” Projectleider Martin kan dat alleen maar beamen. “Carlo vond het ook leuk om de kinderen te betrekken bij de bouwactiviteiten”, vertelt hij. “Ze noemden hem zelfs meester Carlo!” 

Martin vindt het persoonlijk mooi dat het schoolgebouw ook flink is verduurzaamd. Er kwamen warmtepompen, betere isolatie en er werden veel hergebruikte en biobased materialen toegepast. “Ik ben ook trots op de samenwerking, zowel met de school, als met de architect.”

Van Norel bereidde de renovatie in drie fases voor en maakte een planning waar het team zich goed op kon aanpassen. Gelukkig houdt Karin van bouwen, organiseren en plannen: dus zo kwamen alle puzzelstukjes bij elkaar. 

Natuurlijk was er best eens geluidsoverlast en moest er heel wat intern verhuisd worden, maar de stemming bleef goed. Ook toen er wel een heel grote uitdaging op het pad van het bouwteam kwam: asbest veilig verwijderen met een school in bedrijf. Ook dát verliep goed. “Vanuit vertrouwen samenwerken, daar komt het toch op aan”, constateert Karin. “Ook als er iets misgaat, open met elkaar blijven communiceren.”

“We leerden van elke fase”, vertelt Martin. “De derde fase ging beter dan de eerste. Een succesfactor hier was ook dat Marc als architect ook de bouwbegeleiding deed. Er kwam veel kennis en ervaring bij elkaar.” “We hebben het echt met z’n allen gedaan”, vindt ook Karin. “Een leuk proces, van bedenken en creëren. Leuk!”